Ο Δημήτρης Χριστοδούλου κατετάγη ως ημιονηγός στο Σώμα ημιονηγών και υπηρέτησε στο Μακεδονικό μέτωπο (Muleteer MMC) κατά τα το 1915. Ο πατέρας του ήταν ο Χριστόδουλος και η μητέρα του η Μαρίτσα. Με την σύζυγο του Κυριακού απέκτησαν 6 παιδιά. Την Μαρίκκα (απεβίωσε), Χριστόδουλο, Αντρούλα (απεβίωσε), Φλουρέτζος, Παναγιώτη (απεβίωσε). Ήταν γεωργός στο επάγγελμα. Ο Φλουρέντζος Χριστοδούλου θυμάται ότι μια φορά ο πατέρας του εκπυρσοκρότησε το όπλο του καταλάθος. Επίσης θυμάται τον πατέρα του να του διηγείται τον τσακωμό του με ένα Άγγλο στρατιώτη ο οποίος τον είχε βρίσει για την καταγωγή του γιαυτό και εκείνος του αντεπιτέθηκε με αποτέλεσμα να τον τιμωρήσουν οι Άγγλοι στρατιώτες δένοντας τον έξω στον δρόμο. Το 1955 οι Άγγλοι στρατιώτες έκαναν έφοδο στο σπίτι τους αλλά όταν αντίκρυσαν το μετάλλιο του πατέρα του αποχώρησαν ως ένδειξη σεβασμού και δεν τον ενόχλησαν ποτέ ξανά! || 1 φωτογραφία μεταλλίου το οποίο απονεμήθηκε σε όλους τους εθελοντές του 1 Παγκοσμίου Πολέμου.

1 φωτογραφία μεταλλίου που απονεμήθηκε σε όλους τους ημιονηγούς του Α' Παγκοσμίου Πολέμου || Ο Δημήτρης Αλεξάνδρου Πρόξενος γεννήθηκε στο Γλυκοποτάμι Γιαλούσας το 1892 και απεβίωσε περίπου 1945? στην ηλικία των 55 χρονών. Πατέρας του ήταν ο Αλέξανδρος Νικόλα Λυσάνδρου Τίττιρης και μητέρα του η Φλουρέντζα Σιαμαρή. Παντρεύτηκε την Μαρία Παντελή Κολοκούρα (1898-1957) που ήταν κόρη του Νικόλα Κολοκούρα. Απέκτησαν 9 παιδιά εκ των οποίων τα 2 πέθαναν σε μικρή ηλικία (Χριστάκης 14 χρονών, Αλέξανδρος σε πολύ μικρή ηλικία), Παντελής, Λοΐζος, Βάγια, Φλουρέντζα, Αντριανή, Αλέξανδρος, Γιάννης. Το επίθετο Πρόξενος προέκυψε από τη συμμετοχή στου Δημήτρης στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Μετά το τέλος του πολέμου ο Δημήτρης δεν επέστρεψε στο χωριό του αλλά παρέμεινε στο προξενείο Ελλάδας εργαζόμενος ως βοηθητικό προσωπικό. Όταν επέστρεψε πίσω στο χωριό λόγω της εργασίας στο ελληνικό προξενείο καθιερώθηκε με νέο επώνυμο Πρόξενος το οποίο συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Σύμφωνα με τις διηγήσεις των συγγενών τους ταλαιπωρήθηκε πολύ κατά τη διάρκεια του πολέμου.

1 φωτογραφία μεταλλίου που απονεμήθηκε σε όλους τους ημιονηγούς του 1ου Παγκοσμίου Πολέμου. || Ο Μιχαηλίδης Μιχαήλ γεννήθηκε στο Παλαιχώρι. Ως πιθανή χρονολογία φέρεται το 1900. Γονείς του ήταν οι Παναής Μιχαηλίδης και Παναγιωτού Αργυρού. Με την σύζυγος του Σοφία Σάββα Πάτσαλου απέκτησαν τον Ανδρέα Μιχαηλίδη. Ο Μιχαήλ Μιχαηλίδης κατατάχθηκε στον Αγγλικό στρατό το 1918 κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. Πήρε μέρος στην επίθεση των συμμαχικών ελληνικών δυνάμεων εναντίων των Βουλγάρων στο Βαλκανικό μέτωπο. Κατά την επίθεση αυτή οι Βούλγαροι ηττήθηκαν, υποχρεώθηκαν να τραπούν εις φυγή και να ζητήσουν ανακωχή. Ταυτόχρονα είχε συλληφθεί αιχμάλωτη και η Γερμανική στρατιά, που συμπολεμούσε με τους Βουλγάρους. Ο Μιχαήλ Μιχαηλίδης είχε τιμηθεί με τιμητικό μετάλλιο από τους Άγγλους, μαζί με τους οποίους είχε πολεμήσει, το οποίο είχε στην κατοχή του ο γιός του Ανδρέας Μιχαηλίδης και το οποίο επέστρεψε στους Άγγλους, κατά τη διάρκεια του Αγώνα της ΕΟΚΑ, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την στάση των Άγγλων έναντι της Κύπρου. (Οι μαρτυρίες αναρτήθηκαν μέσα από το βιβλίο: Ψιλλίτα-Ιωάννου, Παναγιώτα, 1997. Κραυγή ελευθερίας: Παλαιχώρι 1901-1974. Λευκωσία, σελ. 8).