DE
LV/DE
RIX06_013 Marta Bauls kartiņas
42 Items
21 kartiņa || Mantotas kartiņas no Ventspils omammas Lilijas Spriņģes dzimusi Bauls. Marta Bauls varētu būt Lilijas māsa. Eduards (Jevdokims cara laikā) Spriņģis bija Lilijas Spriņģes vīrs, ģimenē bija četri bērni - Sergejs, Boriss, Viktors, Irēna. Bērniem doti krievu vārdi, lai parādītu lojalitāti pastāvošajai iekārtai. Sergejs (1915) piedzima bēgļu gaitās, dodoties projām no Ventspils, Madonā. Vēlāk visa ģimene atgriezās Ventspilī. Lilija Spriņģe stāstījusi, ka Pirmā pasaules kara laikā vārīja krīzes zupu no visām pieejamajām izejvielām, vienā reizē zupā peldējis cilvēka mazais pirkstiņš. Šīs bija manas omamas no tēva puses atmiņas par pārdzīvoto I Pasaules karā bēgļu gaitās. Otrs stāsts (bez lietišķajiem materiāliem) ir no manas omamas no mātes puses. Mana omama Cecīlija Pliedere (Paģis) apprecējās ar Jēkabu Pliederu. Viņiem bija bērni Tālivaldis, Ilga, Dzidra un Gaida, mana māte. Dēls Tālivaldis piedzima bēgļu gaitās Harkovā. Arī tur notikušais manas omamas atstāstā ir par kanibālisma gadījumu Harkovas tirgū. Izvārgušie bēgļi iegādājās tirgū gaļu, kas negalerējās un bija salkana. Tad latviešu bēgļu starpā esošais ārsts brīdinājis cilvēkus par šīs gaļas izcelsmi.
DE
Kriegserinnerungen von Otto Bubenick
124 Items
Kriegserinnerungen von Otto Bubenick, dem Großvater meines verstorbenen Mannes. Otto Bubenick wurde ca. 1878 in Ostpreußen geboren und gehörte bei Kriegsausbruch, nachdem er bereits 3 Jahre zuvor aus der Ersatzreserve ausgeschieden war, zum ungedienten Landsturm. Bei der Musterung wurde er als auglich für Fußartillerie befunden. Bubenick trat der Görlitzer Landsturmriege bei und bekam seine Einberufung Mitte 1915. Zunächst kam er zu den Pionieren nach Posen, später wurde er an die Westfront, nach Belgien und Frankreich, und nach Trient beordert. Eine Zeitlang musste er auch an die Ostfront, nach Russland, z.B. war er in Srednia Buda stationiert. Er wurde im Dezember 1918 aus dem Militärdient entlassen und kehrte am 22. des Monats nach Görlitz zurück Mein Mann unterhielt sich einmal mit seinem Großvater über die Schlacht von Verdun. Eventuell nahm er dort teil. Von Beruf war Bubenick Buchhalter. Er lernte zeitlebens gerne Sprachen. Bubenick war verheiratet, jedoch verstarb seine junge Frau sehr früh. Die gemeinsame Tochter Ruth, die später von Beruf Schneidermeisterin war, hat er mit seiner Mutter zusammen groß gezogen. Ruth hatte kein gutes Verhältnis zu ihrem Vater gehabt. Otto Bubenick verstarb 1965 in Görlitz. || Kriegserinnerungen, geschrieben 1919: Meine Erlebnisse in den Kriegsjahren 1914/18. Von Otto Bubenick.
![[Nopca’s Diaries] : Albania : Bulgarien : Notizbücher](https://rhus-209.man.poznan.pl/fcgi-bin/iipsrv.fcgi?IIIF=1//9200510/10c419fe_ef5b_4d7c_be99_6c9c45ab9ab1/doc_Page0000.tif/0,0,866,433/300,150/0/default.jpg)
DE
[Nopca’s Diaries] : Albania : Bulgarien : Notizbücher
440 Items
The Diaries of Baron Franz Nopcsa (1877-1933) | are housed at the Manuscript Collections of the National Library of Albania. The seven original volumes (six on Albania and one on Bulgaria) are unique items dating from 1905-1921. Baron Franz Nopcsa | renowned traveller and scholar of South-Eastern European studies focusing on the early decades of the twentieth century | palaeontologist and well-known scholar of Albanian studies | took various notes on numerous occasions while travelling to Albania and the Southern Balkans during the years 1903-1914. The six volumes (1905-1913) deal mostly with ethnography | folklore | geography | geology | history | Albanian customary law | etc. and present great historical and documentary value for the Albanian culture | as well as foreign researchers. Nopcsa’s contribution to the Albanian studies is an inherent part of our cultural and scientific heritage. The seventh volume (1921) contains travel notes on Bulgaria | detailed descriptions of Bulgarian uses and customs | way of life | as well as a history of the people. Nopcsa’s unpublished manuscripts contain drawings and accompanying texts penned during his journeys and expeditions in Upper Albania (1904-1914) and the Central Balkans (Bosnia | Kosovo | Macedonia | Serbia) | and present a wealth of valuable notes and pencil-drawn landscape sketches | travel routes | very rare and fascinating illustrations | without mentioning his records of travel expenses | summing up to a total of 3000 pages.
NL
Officier aan het Ijzerfront: Familie Van Dyck
119 Items
Theo van Dyck was officier, onderluitenant, tijdens WOI. Hij maakte een dagboek van z’n ervaringen aan het front aan de Ijzer. In mei 1918 overleed hij tijdens oorlogshandelingen. Een kolonel hield een grafrede tijdens zijn begrafenis, die is vastgelegd in een brief en opgestuurd aan de familie. Na het verdelen van pamfletten door de Duitsers zou zijn regiment een barrage openen op de vijand. Bij de tegenreactie overleden veel mensen. Tijdens zijn dienstjaren zou hij verschillende eerbewijzen en benoemingen krijgen. Het verhaal werd verteld op onze Verhalendag in Antwerpen || Dagboek
FR/NL
Mechelaars Cammaer en Mertens in Scheveningen en aan het Belgische front
25 Items
- foto's van grootouders - groepsfoto - foto van Henri Cammaer - foto van grootmoeder en en diens zoon Marcel Cammaer (geboren 1918). - foto van front Nederland: soldaten doen was. - soldijboekje met afscheidsbrief || Aanbrenger heeft een blikken doos gekregen van zijn broer waarin allerlei voorwerpen zaten die herinneren aan wereldoorlog I. CAMMAER: Verhaal over grootouders Henri Cammaer en echtgenote (zie foto's). Grootvader was fourier in de oorlog en hij had de graad van sergeant-majoor. Hij was ook film-amateur. Hij maakte zelf filmpjes van allerlei gebeurtenissen waarbij onder andere slachtoffers van bombardementen op de Leuvensesteenweg en begrafenissen getoond werden. Verschillende filmpjes zijn nadien op dvd overgezet en afgegeven bij het archief van Mechelen. Aanbrenger bezit een foto van een kamp in Nederland waar de soldaten de was deden. Beide grootvaders dienden in Nederland tot 1919. Grootmoeder is begin 1918 overleden aan een hartaanval. Vader was een enig kind en 9 jaar oud toen hij op de trein gezet werd naar Scheveningen met een treinkaartje om de hals. Hij werd als 'wees' opgevangen door mensen in Den Haag tot vader uit oorlog de terugkwam. Grootvader heeft geleefd tot 1958. Over de oorlogsjaren werd thuis weinig verteld. Ook een oom heeft vier jaar aan het Ijzerfront gestreden maar vertelde daarover nooit. Grootvader Henri Cammaer was voordien garnierder. Het beroep werd voortgezet van vader op zoon. Een tweede grootvader is eveneens naar Nederland gegaan als attaché. Mertens, de latere schoonbroer van Cammaer was vrijwilliger in 1913. Hij was van de lichting van 1914. Corneel Mertens was 'agronome', een kriekenboer met een boomgaard. Na de oorlog trouwde hij met een vrouw uit een merceriezaak te Mechelen en hij heeft zich later ingekocht in een garage te Mechelen. Zij hadden geen kinderen. Er werden reeds verschillende voorwerpen geschonken aan het museum in Ieper.
DE
Kräuterbuch und Rezeptsammlung
704 Items
Shelfmark: Universitätsbibliothek Heidelberg | Cod. Pal. germ. 231
DE
IT
Diario di guerra di Arrigo Montorsi
63 Items
Il diario presenta diverse situazioni e il racconto si svolgge sui seguenti fronti di guerra 13 febbraio 1916-05 novembre 1917 Albania -Macedonia 05 novembre 1917-20 giugno 1918 Italia (Montello - Piave) Francia - Belgio - Germania 29 maggio 1919 - Rientro in Italia