Dit is het verhaal van Maria Hendrika Vandebroek, huisvrouw, geboren te Neeroeteren op 23 december 1885 en overleden op 8 november 1917 te Molenbeersel. Hendrika (of 'Drika') was op 14 juli 1914 gehuwd met Jan Hendrik Loos (1882-1976) uit Meeuwen. Op het ogenblik van het ongeval was haar echtgenoot als rijkswachter ingeschreven in Heers, maar hij verbleef in Nederland. Drika wou naar haar man in Nederland gaan. Enkele grensbewoners zouden haar bij Molenbeersel over de elektrische grensdraadversperring helpen. Ze hield haar hond vast aan de ketting en stuurde hem eerst door de opening. Maar het dier wilde terug keren en raakte aan de draad met als gevolg dat Drika en de hond beiden geëlektrocuteerd werden. De Duitsers brachten haar lijk naar de stelplaats (den atelier” genoemd) van de tramlijn Weert-Maaseik. Een kennis, Jan Kiggen, heeft haar daar gezien en zij zag “zo blauw als een lei. Mijn grootmoeder, Philomena Kiggen, echtgenote van Henri Vandebroek (de broer van Hendrika) was ooggetuige van het dodelijke ongeval van haar schoonzuster. Toen de Duitsers ter plaatse kwamen werd zij als getuige ondervraagd. Omdat Philomena ook brieven bij zich droeg, werd ze gearresteerd en gedurende 12 dagen opgesloten te Maaseik. Het was niet de eerste poging van Hendrika om via de grensdraad naar Nederland te vluchten. In augustus van datzelfde jaar werd zij reeds aangehouden aan de grensdraad bij Kinrooi. Hendrika bracht toen drie weken door in opsluiting in Maaseik. Ze werd bovendien veroordeeld tot zes maanden opsluiting. Om niet gekende redenen hoefde zij deze straf niet volledig uit te zitten. Een laatste poging, twee maanden later, bij Molenbeersel liep echter fataal af. || Bidprent voor Maria Hendrika Vandebroek en een foto, als laatste aandenken getrokken, na het dodelijk ongeval. || || Bidprent Hendrika Vandebroek. || Other || Hendrika Vandebroek || Front || || Hendrika Vandebroek. || Photograph || Hendrika Vandebroek || Foto van Hendrika Vandebroek na het ongeval aan de elektrische grensdraadversperring bij Molenbeersel op 8 november 1917.

Verschillende eretekens en documenten met betrekking tot zijn dienst aan de IJzer : o.a. de Overwinningsmedaille, het Oorlogskruis en zijn identiteitskaart van oud-strijder. Behoudens een kaart ontbreken de medaille van de Leopoldsorde en de Vuurkruisersmedaille. || Johannes Petrus (Jan) De Maeyer heeft in 1914-1918 vier jaar aan de Ijzer gevochten. Het is niet geweten op welke plaats hij zich bevond. Hij had zeven frontstrepen. Johannes werd bevangen door gas en leed daardoor aan zieke longen.

Boekje regiment eerste blad