Odznaczenia Alojzy Kozioł
(1) Eisernes Kreuz II. Klasse mit den Gefechtsspangen Lodz und Düna; Krzyż Żelazny II klasy
(2) Kyffhäuser-Denkmünze für 1914/18 mit den Gefechtsspangen Verdun und Champagne (Avers: – Blank – die Wehr – Rein die Ehr , Revers: Für-Treue-im-Weltkriege - - Aufrecht – u.Stolz.gehen – wir.aus.dem – Kampfe.den.wir – über.vier.Jahre – gegen.eine.Welt - Für-Treue-im-Weltkriege -)
- von.Feinden – bestanden -Hindenburg -
(3) Erinnerungskreuz 1914/18 Treu dem Regiment mit den Gefechtsspangen: Somme-Schlacht, Cambrai, St. Quentin; Krzyż Pamiątkowy 1914/18
(4) Verwundetenabzeichen, Złota Odznaka za Rany
Mój dziadek, Alojzy Kozioł, urodził się 2 lutego 1893 roku w Kamieńcu. Był rodowitym Górnoślązakiem, obywatelem Prus. W 1910 roku został czeladnikiem u szewca Franciszka Trelli w Mikulczycach, gdzie nauczył się zawodu. W 1914 roku poszedł na ochotnika do armii Kaisera. Dziadek został jako rekrut przydzielony do 23. Rezerwowego Pułku Piechoty w Gliwicach (23. Reserve-Infanterie-Regimet). 21 sierpnia 1914r. ruszył na front wschodni, gdzie bierze udział w bitwach pod Kutnem, Łodzią, Łowiczem, Dyneburgiem i Rygą. 12 grudnia został pod Łowiczem ranny w rękę, za co otrzymał Czarną Odznakę za Rany (Verwundetenabzeichen). W 1915 roku został przeniesiony na front zachodni. Walczył w najsłynniejszych bitwach I wojny światowej: Verdun, Argonnen, Champagne, Somme, Peronne, Bapaume, Cambrai i Saint Quentin. Po traumie, jaką przeżył pod Verdun, postanawia więcej nie brać broni do ręki i zgłasza się na kurs sanitariuszy, który kończy pomyślnie w czerwcu 1916 roku we Wrocławiu. Następnie jako sanitariusz zostaje przydzielony do 175. Pułku Piechoty (8 Kompanie Infanterie-Regiement Nr 175). W czasie ratowania rannych żołnierzy zostaje sam ponownie ranny, za co otrzymuje Złotą Odznakę za Rany i Krzyż Żelazny II klasy. Do cywila przechodzi dopiero 28 maja 1919 roku, gdyż jako sanitariusz musi opiekować się rannymi żołnierzami. Jeszcze w czasie służby zaręcza się z moją babcią, z którą w 1922 roku bierze ślub. Po wojnie dziadek wraca do zawodu szewca i otwiera warsztat w rodzinnym Kamieńcu. Umiera w 1959 roku.
CREATOR
Kozioł Norbert
DATE
1914 - 1918
LANGUAGE
deu
ITEMS
5
INSTITUTION
Europeana 1914-1918
PROGRESS
METADATA
Discover Similar Stories
Odznaczenia wojskowe i medal pamiątkowy kaprala Paula Nowarka
4 Items
Dwa odznaczenia wojskowe i medal pamiątkowy: (1) Żelazny Półksiężyc (Eiserner Halbmond, odpowiednik niemieckiego Żelaznego Krzyża II klasy) z 1916 r. nadany przez Sułtana Imperium Osmańskiego za udział w walkach na Bliskim Wschodzie z dołączonym aktem nadania, podpisanym przez gen. Otto Limana von Sandersa; (2) Żelazny Krzyż II klasy, otrzymany za udział w walkach we Francji w 1914 r.; (3) Medal Pamiątkowy Pro Deo Et Patria z 1938 r. nadany przez regenta Węgier Miklósa Horthyego, z dołączonym aktem nadania. || Mój pradziadek, Paul Nowarka, urodził się 8 maja 1895 roku w Petersdorfie (dzisiejsze Szobiszowice w Gliwicach) i zmarł w marcu 1975 roku w Pyskowicach. Już na początku wojny trafia do Chociebuża, gdzie zostaje powołany do Flieger-Ersatz-Abteilung Nr. 12 in Cottbus. Jest mechanikiem i służy w obsłudze samolotów. Zostaje wysłany do Francji, gdzie bierze udział w lotach zwiadowczych i zostaje odznaczony Krzyżem Żelaznym II klasy. Niedługo później, w 1915 roku, wraz z jednostką trafia do Turcji, aby walczyć przeciwko Brytyjczykom. Szybko awansuje na stopień kaprala (Gefreiter). Pradziadek bierze udział w bitwie o Gallipoli, za co zostaje odznaczony Żelaznym Półksiężycem (Eiserner Halbmond). Po zakończeniu wojny wraca do Gliwic, w 1926 roku bierze ślub z moją prababcią i pracuje jako elektromonter w Górnośląskim Zakładzie Energetycznym (Oberschlesische Elektrizitäts-Werke OEW). W skład rodzinnych pamiątek po pradziadku wchodzą między innymi odznaczenia militarne za udział w walkach oraz należąca do nich dokumentacja.