Foto in kader Diverse foto's uit oorlogstijd, o.m. met echtpaar Siro uit Geel (in Engeland genomen, tijdens herstel van eerste kwetsuren) en als gekwetste in Parijs. Het dagboek van August Blommé tijdens oorlogstijd, aangevuld met diverse documenten en herinneringen. || Als 17-jarige opgeroepen voor de oorlog (augustus 1914). Oorlogstijd in dagboek beschreven. Voornamelijk gevochten in Stuyvekenskerken. O.m. als gekwetste in Engeland geweest voor herstel. Net voor het einde van de oorlog opnieuw gekwetst. Naar Parijs om te herstellen. Daar zijn echtgenote leren kennen. Zij is nadien meegereisd naar Duitsland om na de oorlog de bezetting van het Ruhr-gebied te doen.

Brevet van de IJzermedaille voor Luitenant-Generaal, bevelhebber van het 1ste Legerkorps (+ Herinneringsmedaille, Overwinningsmedaille) Kopie van Militair dossier (Evere) || Jean Mertens is reeds op 16 september 1913 in militaire dienst gegaan. Op 22 oktober 1914 werd hij opgenomen in het ziekenhuis in Engeland. Hij had een vinger verloren. Op 6 maart 1915 is hij teruggekeerd uit het hospitaal en werd hij in het depot in Pas de Calais tewerkgestelt tot mei 1915. Daarna werd hij meermaals verplaatst en werd hij voornamelijk als ziekenverzorger/verpleger ingezet in diverse hospitalen. Zelfs tot na de oorlog bleef hij als ziekenverzorger aan de slag, onder meer in Veurne en in het hospitaal van Rheinberg in Duitsland tot augustus 1919. Zijn dossier wekt de indruk dat hij steeds in dienst werd gehouden tot zijn verwondingen genezen waren; waarschijnlijk om geen invalidenpensioen te moeten uitbetalen door de overheid. Na zijn overlijden in 1938, heeft de burgemeester van Geel nog getracht om een pensioen of uitkering te verkrijgen voor de familie. Voor een beperkte tijd heeft hij dan toch een kleine uitkering gekregen. Hij kreeg diverse medailles voor zijn militaire dienst: de Herinneringsmedaille, de Overwinningsmedaille, de Ijzermedaille, het oorlogskruis en de militaire decoratie tweede klas. || || Official document || legerdossier || Français || Nederlands

Theo van Dyck was officier, onderluitenant, tijdens WOI. Hij maakte een dagboek van z’n ervaringen aan het front aan de Ijzer. In mei 1918 overleed hij tijdens oorlogshandelingen. Een kolonel hield een grafrede tijdens zijn begrafenis, die is vastgelegd in een brief en opgestuurd aan de familie. Na het verdelen van pamfletten door de Duitsers zou zijn regiment een barrage openen op de vijand. Bij de tegenreactie overleden veel mensen. Tijdens zijn dienstjaren zou hij verschillende eerbewijzen en benoemingen krijgen. Het verhaal werd verteld op onze Verhalendag in Antwerpen || Dagboek