Mijn grootvader (langs moeders kant), Antoon Constant Huyghe werd geboren op 19 maart 1899 in Willebroek en overleed op 7 juli 1988 ook te Willebroek. Stanne van den Batie (zijn vader noemde Baptist), zoals hij in Willebroek gekend was, was mijn peetvader (mijn officiele voornaam is dan ook Constant). Als ik een klein ventje was en mijn ouders moesten ergens naartoe, bleef ik bij mijn grootouders slapen en dan was telkens mijn vraag : Va, vertel nog eens over ‘den oorlog’ ! De man kon zo vertellen dat je de verhalen echt voor je ogen zag. Zijn verhalen gingen meestal over WO II, wat hij zelf als volwassene had meegemaakt. Vooral door wat zich in en rond het nabijgelegen concentratiekamp, het 'Fort van Breendonk', afspeelde, werd ik stil van zijn verhalen. Hij beschreef de Duitse gruwels met plaats, namen en tijdstip, maar hij vertelde ook over de zaken en risico’s die hijzelf had uitgestoken (oa. onderdek in de kelder verleend aan een neergestorte Engelse pilot, het vervoer van smokkelwaar voor de ingang van het Concentratiekamp – daar had men minder kans om tegengehouden te worden door de SS, dan via een smokkelweg – om de buurt in leven te houden, …). Misschien vandaar mijn grote interesse voor WO II. Over WO I heeft hij weinig verteld. Hij was toen zelf maar een kind. Als 17-jarige werd hij door de Duitsers opgepakt. Gezien zijn leeftijd kon men hem geen soldaat of krijgsgevangene maken. Vandaar werd hij gedeporteerd naar een Duits werkkamp. Hij kwam in Duitsland in een smederij terecht. Ik heb mijn grootvader nooit gekend als een persoon die alles met de paplepel slikte, maar eerder een rebelig type was. Dit zal ook wel zo geweest zijn in het werkkamp. Een Duitse sergeant vond het dan ook nodig om mijn grootvader met een heet ijzer in de benen te branden, toen hij een taak niet naar behoren had uitgevoerd. De sergeant heeft hiervoor wel een straf gekregen, ... een magere troost voor de man die de rest van zijn leven moest verder gaan met een 10-tal brandwonden op zijn benen. De medaille en het bijbehorend diploma zijn dan ook maar een plaaster op een ‘verbrand’ houten been.
Mijn grootvader werd tijdens de 'grote oorlog' gedeporteerd naar een Duits werkkamp.

Nederlands
Recruitment and Conscription
Français