Afdruk van Lithographie monument omgekomen Scheveningse vissers in de Eerste Wereldoorlog, Foto van het vissers monument Eerste Wereldoorlog. || In 1921 heeft koningin Wilhelmina aan de Scheveningseweg een monument onthuld voor de 326 Scheveningse vissers die tijdens het uitoefenen van hun beroep, door Engelse mijnen of Duitse torpedo's, om het leven zijn gekomen. Een Lithografie met daarop de namen van de omgekomen vissers is in een loden koker ingemetseld in het monument. Koningin Wilhelmina betrok in 1917 haar zomerhuis ‘Den Ruygenhoek’ in de Oostduinen bij Scheveningen. Tijdens haar wandelingen door de duinen en over het strand maakte ze vaak een praatje met de vissers en nettenboetsters die vlakbij bij haar zomerhuis op een grasveld de netten repareerden. De vorstin woonde vaak een kerkdienst bij in een van de vele kerken op Scheveningen. Ze heeft het verdriet van de gezinnen, die in de eerste Wereldoorlog hun dierbaren op zee hadden verloren, dus van dichtbij meegemaakt. || || 52.1024015,4.30218339999999 || Lithografie monument Scheveningse vissers || Other || Scheveningen || Afdruk van Lithografie monument omgekomen Scheveningse vissers in de Eerste Wereldoorlog. || || Foto van het monument op de Scheveningseweg. || Photograph || Scheveningen || Foto monument

- foto's van grootouders - groepsfoto - foto van Henri Cammaer - foto van grootmoeder en en diens zoon Marcel Cammaer (geboren 1918). - foto van front Nederland: soldaten doen was. - soldijboekje met afscheidsbrief || Aanbrenger heeft een blikken doos gekregen van zijn broer waarin allerlei voorwerpen zaten die herinneren aan wereldoorlog I. CAMMAER: Verhaal over grootouders Henri Cammaer en echtgenote (zie foto's). Grootvader was fourier in de oorlog en hij had de graad van sergeant-majoor. Hij was ook film-amateur. Hij maakte zelf filmpjes van allerlei gebeurtenissen waarbij onder andere slachtoffers van bombardementen op de Leuvensesteenweg en begrafenissen getoond werden. Verschillende filmpjes zijn nadien op dvd overgezet en afgegeven bij het archief van Mechelen. Aanbrenger bezit een foto van een kamp in Nederland waar de soldaten de was deden. Beide grootvaders dienden in Nederland tot 1919. Grootmoeder is begin 1918 overleden aan een hartaanval. Vader was een enig kind en 9 jaar oud toen hij op de trein gezet werd naar Scheveningen met een treinkaartje om de hals. Hij werd als 'wees' opgevangen door mensen in Den Haag tot vader uit oorlog de terugkwam. Grootvader heeft geleefd tot 1958. Over de oorlogsjaren werd thuis weinig verteld. Ook een oom heeft vier jaar aan het Ijzerfront gestreden maar vertelde daarover nooit. Grootvader Henri Cammaer was voordien garnierder. Het beroep werd voortgezet van vader op zoon. Een tweede grootvader is eveneens naar Nederland gegaan als attaché. Mertens, de latere schoonbroer van Cammaer was vrijwilliger in 1913. Hij was van de lichting van 1914. Corneel Mertens was 'agronome', een kriekenboer met een boomgaard. Na de oorlog trouwde hij met een vrouw uit een merceriezaak te Mechelen en hij heeft zich later ingekocht in een garage te Mechelen. Zij hadden geen kinderen. Er werden reeds verschillende voorwerpen geschonken aan het museum in Ieper.

Hier geht es um Wilhelm Merkert aus der Familie der Teilnehmerin. Er stammte aus Breslau (heute Polen), wurde 1914/15 Soldat und diente später bei der 9. Kompanie, Infanterie-Regiment Nr. 456. Am 14. August 1917 erhielt sein Vater, die Mitteilung, dass er seit dem 1. August 1917 nach der Schlacht in Flandern vermisst ist, aber die Möglichkeit bestünde, dass er in englischer Gefangenschaft sei. Dort war er tatsächlich: Ein Foto vom 16.6.1918 zeigt ihn mit anderen Soldaten in der Gefangenschaft in Pattishall-Towcester, England.