201. 3 Foto's in kamp Munsterlager. Van zijn oom uit Visé (twee maal) en de bakkerij die deze voor de oorlog had. 202. 2 Foto's van de boerderij in Quarrendorf. Waarschijnlijk van na de oorlog. Op deze boerderij was E. tewerkgesteld als krijgsgevangene. 203. 9 Foto's van krijgsgevangenen in Quarrendorf. Erbij: George Ricoult (geen stoel met sigaret) en Emile Nortier (geen stoel, rechterbeen vooruit, hangertje aan jas). Andere mannen onbekend. 204. 2 Foto's uit kamp Munsterlager. Met name van Hubert Vandeweyer uit Vliermaal. Staat voor omheining. Deze persoon komt voor in het verhaal van E. Tweede persoon is onbekende militair. 205. 7 Foto's uit kamp Munsterlager. Zittende man in stoel: E. Van deze foto wordt gedacht dat die 'gefotoshopt' is, mooier gemaakt met methodes van toen. Verder staat hij ook op de groepsfoto's: foto met dubbele rij, tweede links bovenaan (derde links is Hubert Vandeweyer); foto met één rij staande mannen: derde van rechts. Ook bij de foto met liggende mannen is E., tweede van links, maar zijn niet zeker.Leuke foto van toneelopvoering in kamp.Foto met vier mannen: onbekend wie er op staat.Foto van alle gevangenen voor de barakken van het kamp. Met plakaat van Albert1. 206. Prentkaart uit Quarrendorf 207. Zelfgemaakte fotolijst uit gamelblik. Ter herinnering aan één jaar gevangenschap in Munsterlager.Is gemaakt door Franstalige medegevangene van E.Fabrikant gamelblik staat vermeld aan achterkant: Folson uit Brussel. 208. 'Horlogeketting' van paardenhaar, gemaakt in Munsterlager. Dit soort dingen werden verkocht aan bewakers om inkomsten te verwerven.In mooi doosje. 209. Zelfgemaakte portefeulle van E. 210. Schrift met oorlogsnotities. E. heeft het genoteerd in de jaren zestig. 211. Medailles in kastje. Middelste: oorlogskruis, rechtsboven: 25 jaar dienst, burgerlijk, linksboven: herinneringsmedaille Leopold 2 (militaire dienst), linksonder: herinneringsmedaille WO1, rechtsonder: overwinningsmedaille 14-18. In doosje: kraagspeldjes die bij de medailles hoorden. Droeg hij op revers. 212.Strijderskaart 14-18. Zou zeldzaam zijn. 213.Identiteitskaart oudstrijder gaf korting op trein 214. Kopie prentbriefkaart gestuurd in 1903, tijdens militare dienst over aanvraag boerenverlof. 215. Certificaten die horen bij medailles (rol) 216. USB stick met transscriptei van verhaal op schrift van E. gemaakt door Bart. IS overgenomen. || Nicolas Eduard Jorissen (°Werm 23 oktober 1881, +Werm 3 april 1974) heeft zijn persoonlijke ervaringen van de Eerste Wereldoorlog na zijn pensioen in de jaren zestig genoteerd in een schriftje. Het verhaal begint met zijn legerdienst bij het 9de Linie Regiment in Brussel van 1902 tot 1904. Op 1 augustus 1914 werd hij opnieuw opgeroepen en ingedeeld bij het 9de vestingslinieregiment. Van 4 augustus tot 6 augustus vocht hij tussen het fort van Barchon en dat van Evegnée. Op 6 augustus kwam het bevel om terug te trekken. Tijdens de terugtocht waren er nog verschillende schermutselingen, en Edouard klaagt over de honger en de vermoeidheid die hen te beurt vielen. Hun bevelhebber voerde hen langs de dorpjes Saive, Wandre, Herstal, Milmort en Vottem naar de Citadel van Luik. Omdat die werd belegerd zijn ze verder getrokken, waarbij veel Duitsers hen ongemoeid lieten, omdat ze niet met veel waren. In een hospitaal kregen ze te drinken en 's avonds sliepen ze in het gemeentehuis van Ans. Op de ochtend van 7 augustus werd zijn eenheid dan toch gevangen genomen en ontwapend, maar zonder slag of strijd. Eerst werden zij twee dagen gevangen gehouden in het fort Chartreuse en daarna via het kasteel van Pepinster te voet naar Eupen geleid, waar ze de nacht doorbrachten in de kerk. Op 12 augustus begon een treinreis, die uiteindelijk bijna twee dagen zou duren, via Düsseldorf naar Westfalen. Tijdens deze tocht leden de mannen ontberingen en werden uitgejouwd door Duitse burgers, hoewel Edouard ook enkele goede zielen beschrijft - vriend en vijand - die hem en zijn makkers iets toestaken. Na een kort, maar relatief aangenaam verblijf in kamp Sennelager moesten ze weer voor een dag en een nacht de trein op. Uiteindelijke bestemming: kamp Munsterlager in de buurt van Hannover. Dit kamp was veel groter; de gevangenen van allerlei nationaliteiten sliepen er door elkaar in oude barakken. Er kwamen er steeds meer bij, waardoor plaatstekort dreigde. Nieuwe gevangenen, die de regels niet kenden, werden vaak zonder pardon door bewakers neergeschoten. De Belgen mochten voor zichzelf nieuwe barakken bouwen, een eindje van de andere vandaan. In dit 'Belgische lager' was er toch al minder ongedierte, maar de honger bleef. Edouard kreeg te horen dat zijn oom Gregoir Nelissen uit Visé en diens zonen elders in Munsterlager verbleven en via een list kreeg hij een tijdje later zijn oom kort te spreken. De gevangenen werden ingezet om bossen te ontginnen of heide om te spitten. Vrijwillig timmeren en verven leverde Edouard meer eten en sigaretten op. Bovendien werden de vrijwilligers vrijgesteld van andere karweien. In hun vrije tijd speelden de mannen kaart, maakten ze ringen van aluminium en horlogekettingen van paardenhaar. Die verkochten ze aan Duitse bewakers als aandenken. Met het zakgeld kon Edouard vermoedelijk de foto's laten maken, die hij als postkaart naar huis opstuurde. Het is niet precies geweten wanneer Edouards verblijf in Munsterlager eindigde, dit wordt ook niet beschreven in zijn memoires. De laatste foto die naar het thuisfront werd verzonden dateert van september 1915, dus heeft het iets meer dan een jaar geduurd. Een geïmproviseerde fotokader, vervaardigd ter herinnering aan één jaar gevangenschap, heeft Edouard behouden en later mee naar huis genomen. Daarna is hij als boerenknecht in dienst geplaatst bij de Duitse familie Böhring, in het dorpje Quarrendorf. Hij werd er heel goed behandeld en mocht uiteindelijk zelfs mee aan tafel schuiven. Een aantal medegevangenen, vooral Fransen, werkten elders in het dorp. Overdag moesten ze werken, 's nachts sliepen ze samen in de dorpsschool. Ook daar zijn foto's van. Twee lotgenoten zijn met naam gekend: Georges Ricoult uit Normandië en Emile Nortier. Zij zijn in Quarrendorf gebleven tot na het einde van de oorlog. Daar pikt Edouard in zijn memoires de draad weer op. Op 31 december 1918 werden twee Fransmannen uit hun gezelschap naar het naburige kamp van Soltau gestuurd, op kosten van de hele groep, om te horen hoe het zat met hun terugkeer. Op Nieuwjaar gingen de anderen naar het bal in Brackel, omdat ze nog niets hadden gehoord. Bij terugkomst kregen ze het nieuws dat ze in kamp Soltau werden verwacht, om van daaruit naar huis te vertrekken. Boer Böhring bracht Edouard zelf naar het station van Brackel. Aangekomen in Soltau werden ze aan hun lot overgelaten. Het was er onhygiënisch en er waren onlusten, zelfs tussen gevangenen van verschillende nationaliteiten. Wel werd Edouard er herenigd met zijn neef Gustaaf Thijsen uit Genoelselderen. Daags later stappen ze samen op de trein, maar die brengt hen naar Thionville, heroverd Frans gebied op de grens met Duitsland. Ze worden ondergebracht in de kazerne, gedesinfecteerd, en opnieuw aan hun lot overgelaten. Na een week, op 16 januari 1919, besluiten Edouard, Gustaaf en enkele van diens vrienden om gewoon te 'ontsnappen', wat blijkbaar zonder problemen ging, en richting Vlaanderen te trekken. Ze hadden immers geen geld voor de trein. Volgens het dossier van defensie is Edouard officieel gerepatrieerd op 19 januari 1919, wat ongeveer kan overeenkomen. Kort voor zijn thuiskomst kreeg Edouard volgens eigen zeggen schrik voor de reactie van zijn moeder, als hij plots op de stoep zou staan. Daarom stuurde hij een jongen vooruit om het nieuws van zijn thuiskomst te melden. Na de oorlog werd hij gemeentesecretaris van Werm (nu deelgemeente van Hoeselt). Zijn oorlogsverleden zou hierbij een rol gespeeld kunnen hebben, want van beroep was hij feitelijk huisschilder. Dit verhaal werd opgetekend door de dochter en de achterkleinzoon van Edouard Jorissen. || || Belgische krijgsgevangenen in kamp Munsterlager met portret van koning Albert I || Munster || 52.988761,10.088847699999973 || Edouard Jorissen || Photograph || Prisoners of War || || Photograph || Portret van Edouard Jorissen, gemaakt tijdens zijn gevangenschap in Munsterlager || Edouard Jorissen || Prisoners of War || 52.98972,10.089680000000044 || || 52.988761,10.088847699999973 || Edouard Jorissen || Prisoners of War || De foto werd, net als anderen, als ansichtkaart naar huis verstuurd. || Front || Postcard || Edouard Jorissen en enkele medegevangenen voor een omheining in Munsterlager || || Edouard Jorissen || Deze foto werd als ansichtkaart naar huis opgestuurd. || 52.988761,10.088847699999973 || Home Front || Back || Edouard Jorissen en enkele medegevangenen voor een omheining in Munsterlager (achterzijde) || Prisoners of War || Postcard || || 52.98972,10.089680000000044 || Prisoners of War || Edouard Jorissen || Front || Home Front || Postcard || Edouard met enkele medegevangenen en een Duitse bewaker in Munsterlager || Deze foto werd als postkaart naar huis opgestuurd. || || Prisoners of War || Edouard Jorissen || 52.988761,10.088847699999973 || Photograph || Theatervoorstelling in Munsterlager || || Gregoir Nelissen, oom van Edouard, in Munsterlager || Gregoir Nelissen || Deze foto werd door Gregoir als postkaart naar huis gestuurd. || Home Front || Prisoners of War || Postcard || 52.988761,10.088847699999973 || Front || || Postcard || 52.98972,10.089680000000044 || Edouard en medegevangenen in de barakken van Munsterlager, tevens de laatst gekende postkaart die hij naar huis stuurde vanuit kamp Munsterlager || Edouard Jorissen || Home Front || Prisoners of War || Front || Munsterlager, Duitsland || || Memorabilia || Edouard Jorissen || 52.98972,10.089680000000044 || Prisoners of War || Handgemaakte horlogeketting van paardenhaar || || Edouard Jorissen || Prisoners of War || Memorabilia || Handgemaakte portefeuille || || Memorabilia || Edouard Jorissen || 52.988761,10.088847699999973 || Metalen plaat met zes kaders voor foto's, gegraveerd met inscriptie MUNSTERLAGER SOUVENIR DE LA GUERRE ALLEMAGNE / ED. JORISSEN / 1914-1915. Wellicht gemaakt uit een gamel. || Handgemaakte fotokader, ter herinnering aan één jaar gevangenschap || || 53.2772269,10.035065300000042 || De hoeve van de familie Böhring in Quarrendorf, waar Edouard tewerkgesteld werd tot het einde van W.O. I || Photograph || Edouard Jorissen || || Photograph || Prisoners of War || Enkele medegevangenen van Edouard in Quarrendorf, onder wie kameraden George Ricoult (tweede rij rechts) en Emile Nortier (eerste rij links) || 53.2571689,10.010209199999963 || Edouard Jorissen || || Edouard Jorissen || Prisoners of War || Medal || De ingekaderde medailles van Edouard || || Edouard Jorissen || 50.8503481,4.351719499999945 || Prisoners of War || Strijderskaart 1914-1918 met vermelding van zijn oorlogsdiensten en -onderscheidingen || Recruitment and Conscription || Official document || || Memoir || Transcriptie van Edouards memoires, die hij in de jaren zestig met potlood in een A5-schrift had neergeschreven. Deze transcriptie is omkleed met beeldmateriaal. || Edouard Jorissen || Transcriptie van de memoires van Edouard over de periode 1901-1919