Bij dit verhaal hoort een scan uit het boek “Een Zee te hoog”, van uitgeverij Maritiem, De Boer, ISBN 90-228-1833-0. Het gaat om regel 507 op deze bladzijde. Ook zijn twee afbeelding bijgevoegd afkomstig van vissersnamenmonumentscheveningen.nl. || Dit verhaal is afkomstig van mijn grootvader, Pieter Krab, geboren in Egmond aan Zee, in het jaar 1876. Mijn grootvader was een kennelijk goede visserman, want als er voor zijn rederij een nieuw schip in de vaart kwam, dan werd hij gevraagd als schipper er mee ter zee te gaan. Het schip waar het hier over gaat, de Ernestine Pauline (visserijnummer IJM 95, rederij Bakker en Dijksen), was gebouwd op een werf in Grimsby, te water gelaten in het begin van WO I. Het was een uiterst moderne stoomtrawler voor die tijd, met typische kenmerken van Britse scheepsbouw. Mijn grootvader werd ook in dit geval gevraagd er mee te  gaan vissen, maar hij vond het risico te groot, dat de Duitse marine hem - zelfs met de scheepsnaam, vlag en land van herkomst in koeienletters op de scheepsromp - voor een Engelsman zou uitmaken, met als groot risico getorpedeerd te worden. Hij besloot niet te gaan en kocht voor zichzelf een Enkhuizer Bol (een houten schip, gelijkend op een botter) om daar kustvisserij mee te bedrijven, om voor zijn gezin brood op de plank te houden. Zijn stuurman besloot de plaats van mijn grootvader in te nemen op de Ernestine Pauline. Die man is, met alle andere opvarenden nooit meer teruggekomen. Dus of op een mijn gelopen, of getorpedeerd. (in totaal 11 bemanningsleden). Een vroegere kok, die bij mijn grootvader vast aan boord was, ging ook mee, maar die had er na een van de eerste reizen genoeg van en ging weer met mijn grootvader mee op de Enkhuizer Bol. Die kok - genaamd Engel Prins - heb ik ooit nog eens ontmoet in de Prins Hendrikstichting in Egmond, een verzorgingstehuis voor oud-zeelieden. Die had een schitterend model gebouwd van de Ernestine Pauline. Mijn grootvader is overleden in 1953. || || Scan uit het boek 'Een Zee te hoog' || Book || || Krantenknipsel mbt IJM 95 || Publication || || Krantenknipsel mbt IJM95 || Publication

PDF van boek over Tegelen in de Eerste Wereldoorlog. Het boek is inmiddels uitverkcoht en wordt niet meer herdrukt.

Antonius Hendrikx (Toon) verdronk tijdens zijn mobilisatietijd op 17 aug. 1914 in de Merwede bij Gorcum. Zijn moeder noemde hem het eerste Nederlandse slachtoffer van de Eerste Wereldoorlog. Ook drie broers van Toon waren tijdens de oorlog gemobiliseerd. Kees, Willem en Harrie. Willem Hendrikx stuurde een foto van zijn eenheid en een kaart aan zijn broer Harrie. Daarnaast hadden de broers een neef in België, Guillaume/Willem Gubbels, die met zijn nicht Anna correspondeerde tijdens de oorlogsjaren. Anna was een zus van bovenstaande broers. Guillaume moest naar de Ijzer en schreef vanaf daar kaarten naar Anna. Hij schrijft op een kaart dat hij haar foto’s zal toesturen en doet dat ook in drievoud. Hij sneuvelt op 29 september 1918 in Stadenberg-Poelcapelle nadat hij een granaatscherf in zijn buik krijgt en wordt op het erekerkhof van Poelcapelle begraven. De familie krijgt bericht over zijn overlijden, maar niet over de plek waar hij is begraven. Zijn ouders, zijn nicht Anna en haar moeder Hanna gaan na de oorlog in 1919 naar hem op zoek. Anna correspondeert met haar vader en haar verloofde Frans, die in Eindhoven zijn achtergebleven. Ze stuurt hen kaarten (die bewaard zijn.)Ze droeg nog lang een medaillon met de foto van Guillaume en van haar zelf.Wanneer de huidige familie zijn graf weer wil bezoeken (in 2000), is Guillaumes graf niet meer te vinden. Hij blijkt na studie herbegraven te zijn in Neerpelt in 1922. Op dat kerkhof is zijn graf niet te vinden, maar staat hij wel op de herdenkingszuil vermeld. Ze dachten dat het geruimd zou zijn, maar dat gebeurt niet met militaire graven. Mogelijk is hij dus weer herbegraven. || Toon is te zien op de drie broches. (foto 1 /tm 4 en 7 tm 10) Foto 5: Toon in 1912 bij de zilveren bruiloft van zijn ouders Foto 6: bidprentjes Toon Foto 11 en 14: Mobilisatie. Harrie Hendrikx 2e van links Foto 12 en 13: Mobilisatie. Willem Hendrikx (liggend rechts), stuurt foto aan zijn broer Harrie Foto 15 tm 22 en 27: Postkaarten Guillaume aan nicht Anna Foto 23: medaillon nicht Anna (Guillaume staat aan de andere kant) Foto 24 en 25: bidprentje Guillaume Foto 26: Nicht Anna met opgespeld medaillon Foto 28: archief Brussel over Guillaumes herbegrafenis Foto 29: Guillaume Foto 30 en 31: kaart van Guillaumes ouders die in 1922 opnieuw aan de Ijzer zijn Foto 32 tm 35: kaarten van Anna aan vader en verloofde tijdens de zoektocht in 1919 Foto 36 tm 38: foto's gedenkzuil Neerpelt 2000 Foto 39 tm 49: Lege postkaarten, door Anna als souvenir meegenomen tijdens de zoektocht Foto 50 en 51: Bericht van de krijgsmacht over Guillaume en kopie archief